گفتم از عشق تو رسوای جهانم تا چند

گفت رسوای منی تا به تماشای منی

دلتنگم..

دلتنگ حالی خوب...

لحظه هایی بود که هیچ نداشتم اما تورا داشتم

و ازدور داشتنت حس خوشبختی برایم داشت

وقت رفتنت دار و ندارم رفت

بعد از رفتنت گریه امانم نداد بارها جان دادم اما نمُردم

سالها گذشت تا عاشق شدم

از دور برایش میمردم

حالا اما روزها می گذرد دلتنگم

دلتنگ حالی که با همه دارو ندارم ،ندارمش

پاییز من ، عزیز ِ غم انگیز ِ برگریز !
یک روز می رسم و تو را می بهارمت ..

.........

پ.ن:کی فکرشو میکرد یه روزی بیای که دیگه نخوامت(م +ه+ر+۹۷)